zijn gelaat. Ida hoorde hem schreien, slechts eenige dagen geleden zou een enkele traan in zijne oogen voldoende zijn geweest haar aan zijne zijde te brengen met liefelijke woorden van troost en deelneming. Thans keek zij alleen eenigszins bevreemd even naar hem om. Zij voelde zich immers zoo ver… … Hij zonk vernietigd op een stoel. ook, maar ik durfde.. . ot eigenlijk ik weet niet, ik kon niet.” Een oogenblik vloog iets als eene zachtere aandoening over haar gezicht bij de herinnering aan de wonderlijke ervaring, waardoor zij was weerhouden en toen keek zij naar de pendule, de tijd drong, zij…
Art · Dutch literature
Internet Archive · Getty Research Institute · Public domain (published before 1931). Free to use for anything.