aan weerskanten van het onze pijlsnelle vaart dusdanig te regelen, dat water de lage palmen en de rizophoren ; nu we even hard als de rollers op het strand en dan dreven we onder de plechtige, ge- toe schoten, steeds tusschen twee golven heimzinnig donkere gewelven van ver over- blijvend. Het was… … WAAR IK AAN WAL STAPTE. DESSA LOLOAN. als om ons in te halen, en toch steeds even ritselen in de struiken van kaaiman of leguaan ver achter ons bleef, terwijl een andere witte die tegen den oever opkroop om naar ’t nest schuimer op gelijken afstand voor ons uit te gaan of prooi te zoeken.…
Art · Dutch literature
Internet Archive · Getty Research Institute · Public domain (published before 1931). Free to use for anything.